วันจันทร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

เตรียมตัวให้พร้อม เพื่อเกษียณก่อนวัยอันควร

ช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมา แนวโน้มความสนใจของคนรุ่นใหม่ อยากรวยเร็วและเกษียณกันเร็วขึ้น จากแต่ก่อนต้องมีอายุ 55 หรือ 60 ปีนั่นแหละถึงจะเกษียณ
ความสนใจตรงนี้ สะท้อนได้จากกองทัพหนังสือคู่มือความรวยที่วางขายกันเกลื่อน การเติบโตขึ้นของขนาดมูลค่าสินทรัพย์ของกองทุนรวม และการเพิ่มขึ้นของผู้ทำประกันชีวิต
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปที่คุณจะวางมือจากหน้าที่การงานเร็วกว่าปกติ ขอเพียงแค่วางแผนเพื่อเตรียมพร้อมกับชีวิตแบบนี้ให้ Fundamentals ฉบับนี้มีเรื่องการวางแผนเกษียณก่อนกำหนดมานำเสนอ เผื่อว่าใครสนใจจะเกษียณอายุการทำงานตั้งแต่ยังไม่แก่ จะได้รู้ว่าต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง


วางแผนออมให้เพียงพอในช่วงชีวิตที่เหลือ
ถ้าอยากจะเกษียณ ตอนอายุ 55 หรือเร็วกว่า 55 จะต้องทำอย่างไร???
แม้คนส่วนใหญ่จะวางแผนเกษียณตามปกติเมื่ออายุ 60 แต่ควรเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องคิดว่า ถ้าต้องเกษียณก่อนกำหนดที่วางแผนไว้ จะต้องเตรียมตัวอย่างไร เพราะในสภาพการทำงานปัจจุบัน เราอาจจะไม่ได้เป็นผู้เลือกเองว่าจะเกษียณตอนอายุเท่าไร เพราะบางทีอาจจะถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องเกษียณ หรือเลิกทำงานเร็วกว่าที่คาดไว้
ในสหรัฐ เคยมีการสำรวจ และพบว่าประมาณ 40% ของคนที่เกษียณอายุแล้ว เป็นคนที่ต้องเกษียณก่อนเวลาที่ตัวเองตั้งใจไว้ โดยสาเหตุหลักมาจาก 2 เรื่องคือ สุขภาพ และเพราะถูกเลิกจ้าง และเมื่อถูกบังคับให้เกษียณแล้ว หากจะหางานใหม่ทำ ก็ไม่ง่าย

"อัมพร" พนักงานบริษัทคนหนึ่ง เธอตัดสินใจลาออกจากงานด้วยวัยเพียง 47 ปี เหตุผลของเธอคือ รู้สึกเบื่อเจ้านาย เบื่องาน จึงรู้สึกเหนื่อยในการที่ต้องตื่นเช้ามาทำงานทุกวัน ปัจจุบันนี้เธออายุ 57 ปี เธอบอกว่าถ้าย้อนเวลาได้ก็คงไม่ตัดสินใจเกษียณก่อนกำหนดแน่นอน เพราะด้วยความที่ไม่พร้อมทำให้เธอประสบกับปัญหาหลายอย่าง
จากการพูดคุยกับเธอทำให้ได้ข้อคิดหลายอย่างในการเตรียมตัวของผู้ที่ใกล้เกษียณ หรือผู้ที่กำลังคิดจะเกษียณก่อนกำหนด คงมีหลายปัจจัยที่จะต้องพิจารณา

เตรียมพร้อมด้านสภาพจิตใจ
ที่เธอบอกว่าให้เตรียมพร้อมด้านสภาพจิตใจก็เพราะถ้าคุณเคยตื่นเช้ามาทำงานทุกวัน ชีวิตวุ่นวายกับเรื่องงานทั้งวี่ทั้งวัน วันหนึ่งๆ ผ่านไปเร็วมาก แต่ถ้าต้องตื่นมาแบบไม่มีอะไรทำ ช่วงแรกอาจยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอนานเข้า ความเหงาความรู้สึกเบื่อหน่ายจะเข้ามาเยือน รู้สึกวันหนึ่งๆ ทำไมมันผ่านไปช้าอย่างนี้ บางช่วงเธอถึงกับรู้สึกว่าชีวิตไร้ค่าเพราะเพื่อนในวัยเดียวกันยังทำงานอยู่
วิธีง่ายๆ ที่คุณจะรู้ว่า การเกษียณก่อนกำหนดแล้วคุณจะไปรอดหรือไม่ ทดลองลาพักผ่อนสักครึ่งเดือน โดยไม่ไปไหนอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ต้องไปเที่ยวที่ไหน แล้วดูซิว่าคุณรู้สึกอย่างไร ถ้ารับได้ก็ลองคิดต่อไปว่าถ้าเป็นเดือนเป็นปีจะทำใจได้หรือไม่การปรับตัวยอมรับกับการที่ไม่มีงานทำค่อนข้างยากและใช้เวลานานมาก
"ตอนที่ต้องไปทำงานทุกวัน เราอาจจะรู้สึกท้อและเบื่อหน่ายบ้าง แต่ถ้าหากเราหมั่นสำรวจสภาพจิตใจตัวเองและหาต้นตอแห่งปัญหา และพยายามหาทางแก้ไข ทุกอย่างก็จะผ่านไปด้วยดี" อัมพรให้ความเห็น

@เร่งทำงานและทำเงิน

"ทิพวัลย์ เอี่ยมโอภาส" ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ บลจ.ธนชาต บอกว่า สภาพเช่นนี้ก็คงไม่ต่างจากในประเทศเรา ดังนั้น เราต้องเตรียมตัวไม่ให้ต้องตกที่นั่งลำบากหากจำเป็นต้องเลิกทำงานตั้งแต่ 50 ช่วงชีวิตของคนมี 3 ช่วงหลัก ช่วงที่ 1 อายุ 20-35 ปี ช่วงเพิ่งเรียนจบ เริ่มทำงาน เริ่มมีหนี้สิน เช่น บัตรเครดิต หรือรถคันแรก ช่วงที่ 2 อายุ 35-50 ปี แต่งงาน มีลูก ผ่อนบ้าน มีภาระของครอบครัว เช่น ส่งลูกเรียน ช่วงที่ 3 อายุ 50-65 รายได้อยู่ในระดับสูง หนี้สิน และภาระครอบครัวเริ่มลดลงหรือหมดไป เตรียมตัวเกษียณ ถ้าโจทย์คือ "ต้องการเกษียณตอนอายุ 50" แสดงว่า ระยะเวลาในการทำงานหาเงิน หายไป 10 ปี คือ ช่วงอายุที่ 3 ต้องจบเมื่อเราอายุ 50 แทนที่จะเป็น 60

ถ้าจะทำให้ได้ มี 2 เรื่องหลักๆ ที่ควรต้องมีคำตอบให้กับตัวเองและครอบครัวอย่างค่อนข้างชัดเจนคือ1.ระยะเวลาที่เราจะประสบความสำเร็จในการทำงานและการเงิน 2.ระดับมาตรฐานการใช้ชีวิต
ถ้าอยากเกษียณเร็วควรคิด 2 เรื่องนี้ไปพร้อมกัน เรื่องแรกคือ"ระยะเวลาที่เราจะประสบความสำเร็จในการทำงานและการเงิน" เพราะหากต้องการเกษียณตอนอายุ 50 แสดงว่าในช่วง 20 ปีแรกหลังเริ่มทำงาน เราต้องทำงานหรือเก็บเงินหนักมากกว่าคนอื่น ต้องประสบความสำเร็จในชีวิตได้เร็วคือ ช่วงที่ 2 ของชีวิต ต้องทำให้ได้ตั้งแต่อายุ 40 หรือน้อยกว่านั้น นั่นคือ ก่อนอายุ 40 เราต้องมี Financial Freedom หรือ "อิสรภาพทางการเงิน" ไม่ได้หมายความว่าต้องรวย แต่ต้องปลอดหนี้สินทั้งบ้าน รถและอื่นๆ รวมถึงภาระค่าใช้จ่าย หลักๆ ของครอบครัว เช่น ค่าเรียนลูก เป็นต้น
ถึงจุดนี้เรามีเวลาเท่ากันคือ ต้องประสบความสำเร็จก่อนอายุ 40 ส่วนแต่ละคนจะต้องทำงานหรือเก็บเงินหนักมากกว่าคนอื่นแค่ไหนขึ้นกับเรื่องที่ 2 คือ "ระดับมาตรฐานการใช้ชีวิต" เช่น ถ้าตั้งมาตรฐานการใช้ชีวิตไว้ค่อนข้างสูงกว่าคนปกติส่วนใหญ่ของประเทศ บ้านต้อง 10-20 ล้านบาท ลูกเรียนต่างประเทศตั้งแต่เด็กทุกคน พักผ่อนต่างประเทศทั้งครอบครัวทุกปี มีเงินสำหรับการแต่งงาน เรือนหอ รถใหม่สำหรับลูกๆ ทุกคน และหลังเกษียณเมื่ออายุ 50 ต้องการใช้ชีวิตต่างจากตอนทำงานไม่เกิน 20-30% ถ้ามาตรฐานเป็นลักษณะนี้ ก่อนอายุ 40 อาจจะต้องทำงานมากกว่า 1 อย่าง และบางอย่างอาจต้องเป็นงานที่ทำให้ได้เงินก้อนนอกเหนือจากเงินเดือน

แต่ถ้าลดมาตรฐานชีวิตลง เช่น บ้านไม่เกิน 6 ล้าน ลูกเรียนปกติ หรือตัดสินใจไม่มีลูกเลย แบบนี้ ภายในอายุ 40 เหมือนกัน จะเหนื่อยน้อยกว่ากลุ่มแรก คำว่า "ลดมาตรฐานชีวิตลง" ไม่ได้หมายความว่าอยู่อย่าง "ขาดแคลน" เคยได้ดูภาพยนตร์ฝรั่งเรื่องหนึ่งซึ่งสามีซึ่งเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัทเกี่ยวกับยาสูบ ถูกให้ออกจากงาน ภรรยารับไม่ได้ที่ต้องย้ายออกจากบ้านหลังเดิมที่ใหญ่มาก ภรรยาบอกสามีว่า สนามหลังบ้านนี้ เป็นที่ที่ลูกสาวหัดเดินเป็นครั้งแรก สามีตอบว่า "เรายังคงมีทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ Scale เล็กลง" คือ บ้านหลังเล็กลง สนามเล็กลงคือ ลดมาตรฐานชีวิตลง นั่นเอง
หรือที่คนวัยเกษียณในต่างประเทศทำกันคือ ย้ายที่อยู่ ไปอยู่ในที่ที่ค่าครองชีพต่ำกว่า เช่น เงินทั้งหมดที่ได้ตอนเกษียณ อาจจะใช้ชีวิตได้ไม่สบายนักในประเทศของเขา จึงเห็นฝรั่งบางกลุ่มย้ายมาอยู่ที่ภูเก็ต ซึ่งเงินจำนวนเดียวกันใช้ชีวิตได้อย่างสบาย หรือผู้ใหญ่บางท่านหลังเกษียณย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดเพราะสบายกว่า และไม่มีค่าใช้จ่ายทางสังคมมากนัก
สรุปถ้าต้องการเกษียณตอนอายุ 50 ต้องเร่งประสบความสำเร็จในการทำงานและทำเงินให้เร็วใน 20 ปีแรกที่ทำงาน แต่ต้องประสบความสำเร็จแค่ไหน ขึ้นกับระดับมาตรฐานชีวิต หรือ lifestyle ที่ท่านเลือก


@ตัวอย่างของคนเกษียณเร็ว

ทิพวัลย์ ยกตัวอย่าง คนธรรมดาที่ทำให้ตัวเองเกษียณตอนอายุ 50 ได้จริง ๆ Paul Matych ทำงานประกันอยู่ที่ TAMPA สหรัฐ เขาไม่ได้วางแผนมาก่อนว่าจะเกษียณตอนอายุ 50 แต่บริษัทเปลี่ยนผู้บริหารและนโยบาย จนเขาอึดอัด ในวันเกิดครบ 50 ปีของเขา เขากลับมานั่งทบทวนฐานะการเงิน และพบว่าเขาไม่ต้องทนทำงานในสภาพนั้นอีกต่อไป เขาตัดสินใจลาออก
ที่เขาทำได้ เพราะเขาวางแผนการเงินและการใช้ชีวิตได้ดีมาก เขาอยู่ท่ามกลางคนทำงานที่หาเงินได้ 1ล้าน ก็ใช้จ่าย 1 ล้าน แต่เขาตัดสินใจใช้ชีวิตอีกแบบหนึ่ง เขาเก็บเงินหนักมือ สิ่งแรกที่เป็นการตัดสินใจที่ถูกมากคือ การผ่อนซื้อบ้านหลังปัจจุบันที่เขาอยู่ โดยทำตามที่นักบัญชีแนะนำ ว่า ถ้าเขาผ่อนบ้านได้หมดเร็ว ก็จะทำให้มีเงินเหลือมาลงทุนได้มากขึ้น เพราะภาระผ่อนบ้านเป็นภาระหนัก ที่จะทำให้เราหยุดอยู่กับที่ โดยเฉพาะในช่วง 7-8 ปีแรก ที่เงินผ่อนบ้านส่วนใหญ่นำไปตัดดอกเบี้ยไม่ใช่เงินต้น



นอกจากนี้ Paul Matych เริ่มกระจายการลงทุนในกองทุนรวมประมาณ 9 กองทุน ทั้งกองทุน Index fundกองหุ้น กองทุน Sector Fund และกองทุนตลาดเงิน (Money Market Fund)
การลงทุนของเขาเป็นการลงทุนระยะยาว โดยเริ่มลงทุนตั้งแต่ปี 1990 โดยผ่านช่วงที่ตลาดหุ้นสหรัฐตกต่ำ จนทำให้ผู้ลงทุนวัยเกษียณทั้งหลายเป็นห่วงเงินลงทุนของตน แต่เขายืนยันว่าเขานอนหลับสบายดีในช่วงนั้น เพราะเขาแบ่งเงินลงทุนซึ่งมีจำนวนเท่ากับค่าใช้จ่ายในครอบครัวสำหรับระยะเวลา 3 ปี ไว้ใน กองทุนตลาดเงิน (Money Market Fund) ซึ่งมีความเสี่ยงต่ำกว่ามาก โดยเขาให้ความเห็นว่า ถ้าจะเกษียณ ต้องมีเงินสดพร้อม เพราะการลงทุนในตลาดหุ้น ผู้ลงทุนต้องเตรียมใจวางแผนเพราะตลาดมีโอกาสตกได้
Paul Matych และภรรยา ตกลงกันว่าเมื่อเขาลาออกจากงาน ครอบครัวจะใช้ชีวิตแบบปานกลาง แต่มีทุกอย่างที่จำเป็นและต้องการ



"เราพยายามมีชีวิตอยู่อย่างสะดวกสบาย แต่ไม่ใช้ชีวิตแบบ crazy"
เขาและภรรยาใช้รถคุณภาพดีแต่ไม่ใหม่อายุ 4-5 ปี ทำสวนและทำความสะอาดสระว่ายน้ำกันเอง ตอนยังทำงานอยู่เขาพาครอบครัวไปเที่ยวฮาวาย และ Virgin Island ตอนนี้ไม่ได้ทำงานแล้ว เขาพาลูกสาวไปเที่ยว Disney World และไม่เคยคิดจะหวนกลับไปทำงานอีกเลย นอกจากใช้ชีวิตกับครอบครัวแล้ว เขายังตกปลา เล่นกอล์ฟ ซ่อมของในบ้าน เลี้ยงกล้วยไม้ และปลูกกุหลาบ ที่สำคัญหลังเลิกทำงานคือ ต้องมีอะไรทำไปข้างหน้า และเน้นว่าไม่มีความสัมพันธ์โดยตรง (correlation) ระหว่างจำนวนเงินที่ทำมาหาได้กับความสุขของคนๆ นั้น
อีกตัวอย่างนึงเป็นโบรกเกอร์ที่เกษียณตัวเองเมื่ออายุ 54 เพราะกลัวว่าอยู่ต่อไปจะถูกให้ออก เขาเปลี่ยนชีวิตไปเขียนรูปและปั้นประติมากรรมขาย เงินที่ได้ เอาไปซื้องานศิลป์อื่นๆ เก็บไว้ต่อ เป็นการลงทุนอีกแบบหนึ่ง


ทิพวัลย์เล่าอีกว่า มีผู้บริหารคนหนึ่งอายุ 40 กว่า และวางแผน early retire เหมือนกัน ให้แนวคิดซึ่งน่าสนใจไว้ว่า
ตอนที่เรา early retire หรือเลิกทำงานเราจะต้องมี 3 เรื่องนี้จึงจะเป็นการเกษียณอย่างมีความสุข นั่นคือ

1.มีอิสระทางการเงิน (financial freedom) ปลอดหนี้สิน และภาระทุกประการ

 2.มีงานอดิเรกที่ชอบทำ เพื่อให้ไม่ว่าง

 3.มีเพื่อนกลุ่มที่คุยกันรู้เรื่อง ชอบอะไรคล้ายๆ กัน ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่งจะไม่มีความสุขจากการเกษียณ และมีโอกาสอย่างมากที่จะหันกลับไปหางานทำใหม่

"ทฤษฎีด้านการบริหารจัดการเงินส่วนตัว ที่คุณเคยได้ยินบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นการเริ่มออมตั้งแต่อายุยังน้อย เพื่อให้เงินทำงานแบบทบต้น การลงทุนในทางเลือกที่ทำให้คุณแตะต้องเงินไม่ได้จนกว่าจะเกษียณ หรือการลงทุนในทางอื่นๆ ก็เป็นหลักการทั่วไปที่ทุกๆ คนทราบกันดี แต่ในความเป็นจริงทุกคนมีรายละเอียดในชีวิตที่แตกต่างกันมาก คงต้องค่อยๆ คิด และทบทวน เพราะเชื่อว่าทางไปของแต่ละคนเพื่อให้เกษียณก่อนอายุ 50 คงจะมีหลากหลายมาก แต่ถ้าทำได้ทั้งกายและใจ คิดว่าเป็นชีวิตที่จะมีความสุขอย่างมาก และเป็นกลุ่มคนพิเศษที่ได้มีความสุขยาวนานกว่าคนอื่น ๆโดยเฉลี่ย" ทิพย์วัลย์ให้ทัศนะ

@วางแผนออมให้เพียงพอในช่วงชีวิตที่เหลือ
ใครที่ต้องการเกษียณก่อนกำหนด ต้องพิจารณาว่าควรจัดการกับตัวเองอย่างไรเมื่อเกษียณ ลองนึกดูสิว่าระยะเวลาอีก 20-30 กว่าปี ที่ต้องว่างงาน คุณอาจรู้สึกว่าเป็นเวลาที่ยาวนานจนอาจทำให้เกิดความเบื่อหน่าย
หลักสำคัญของการเกษียณก่อนกำหนดคือ การวางแผนล่วงหน้าเพื่อให้มีเงินออมเพียงพอต่อการดำรงชีวิต ซึ่งในรายละเอียดของแผนการออมเงินนั้น มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คุณต้องทำ ไม่ว่าจะเป็นการตัดงบค่าใช้จ่ายก่อนเกษียณ หรือบางคนหาวิธีเพิ่มเงินออมด้วยการทำงานนอกเวลา

การหางานทำสำหรับผู้ที่วัย 55 ปีแล้วนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายแน่นอน แต่หากเป็นงานที่ทำแบบไม่เต็มเวลาอาจหาได้ง่ายกว่า ผู้ที่เกษียณก่อนกำหนดบางคนอาจพบว่า ตัวเองยังสามารถมีชีวิตที่ดีได้ด้วยการเป็นที่ปรึกษา หรือให้คำปรึกษาในด้านต่างๆ ตามความเชี่ยวชาญของตัวเอง หรือมีบางคนก็ไปทำอาชีพที่เคยใฝ่ฝันมาตลอด
การเตรียมความพร้อมด้านการเงินถือเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด บางคนรีบลาออกด้วยอารมณ์ ทั้งที่ยังไม่มีความพร้อมด้านการเงิน หรือบางครั้งหวังพึ่งพาคนอื่น เช่น สามี หรือ ภรรยา ฯลฯ ขอบอกว่าระยะยาวลำบากแน่ มีหลายคนที่ต้องอยู่คนเดียวด้วยเงินก้อนหนึ่งที่ต้องใช้อย่างระมัดระวังมากๆ ที่จริงแล้วการเตรียมการเกษียณอายุเราต้องกำหนดตั้งแต่เริ่มแรกทำงานแล้วว่าจะหยุดการทำงานที่อายุเท่าไร หลังเกษียณแล้วจะต้องใช้เงินเท่าไร

ถ้ายังไม่พร้อม ก็อย่าเพิ่ง เพราะยังต้องเตรียมเงินค่ารักษาพยาบาลอีก และการใช้จ่ายหลังจากนี้ไปต้องดำเนินไปอย่างระมัดระวัง เพราะเงินมีแต่ไหลออกไม่มีไหลเข้าแล้ว
"ดวงมน จึงเสถียรทรัพย์" ผู้อำนวยการฝ่ายกำกับธุรกิจนายหน้าและค้าหลักทรัพย์ สำนักงาน ก.ล.ต. บอกว่าสำหรับคนที่วางแผนเกษียณก่อนกำหนด ต้องคิดเรื่องการออมเงินไว้ล่วงหน้าเลย ล่วงหน้านานอย่างน้อย 10 ปีก่อนเกษียณ
"ที่ต้องนานขนาดนี้เพราะบางคนอ้างว่ามีลูก กว่าลูกจะเรียนจบ ตัวเองก็อายุ 45 ปี แล้ว ระหว่างลูกเรียน ลูกต้องกินต้องใช้ด้วยเงินพ่อแม่ พ่อแม่เลยไม่มีเงินเก็บ ไม่เป็นไรมาเริ่มเก็บเงินตอน 45 ปี ก็ได้ แต่ถ้ายังไม่เริ่มอีก ถือว่าวิกฤติมาก"

ส่วนจะต้องออมเท่าไรนั้น ต้องถามตัวเองว่าเกษียณแล้วว่าจะมีชีวิตอยู่อีกกี่ปีล่ะ เรื่องนี้ไม่มีใครตอบได้ แต่ถ้าดูกันตามสถิติ มีการค้นคว้าไว้ว่า ผู้หญิงมีอายุเฉลี่ย 78 ผู้ชาย โชคดีกว่า แค่ 76 ปี ดังนั้น ถ้าเกษียณที่55 ปี ก็ยังอยู่โดยไม่มีเงินเดือนไปอีก 23 ปี เชียวนะ และถ้าเริ่มออมตอนอายุ 45 ปี ก็เท่ากับมีเวลาออม 10ปี สำหรับอยู่ต่ออีกได้ 23 ปี ถ้าเกษียณที่ 60 ปี ก็มีเวลาออม 15 ปี สำหรับอยู่ต่ออีก 18 ปีเพื่อให้คิดง่ายๆ ใช้ตัวเลขแบบกลางๆ ว่า มีเวลาออม 10 ปี เพื่อสำหรับใช้ตอนไม่มีเงินเดือน อีก 20 ปี อย่างนี้ก็จะเห็นภาพว่า ออมไว้เดือนละเท่าไร ตอนเกษียณต้องใช้สำหรับ 2 เดือนนะ หรือกลับกันคือ อยากมีเงินใช้เดือนละเท่าไร ขณะนี้ ต้องออมไว้ให้ได้ครึ่งหนึ่ง
เหนืออื่นใด ต้องเตรียมความพร้อมของครอบครัวเอาไว้ด้วย ยิ่งถ้าคุณมีครอบครัวและมีลูก ก็ต้องคิดเผื่อถึงเรื่องนี้ไว้ด้วยว่าคนในครอบครัวจะมีความเห็นเป็นอย่างไร นอกจากนี้ ยังต้องคิดเผื่อว่าชีวิตหลังจากนี้จะทำอะไรดี ซึ่งนั่นหมายความว่าจะต้องมีการวางแผน และเตรียมก่อนตัดสินใจเกษียณเป็นอย่างดี


วันพุธที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2560

บ้านผ่อนอยู่เจ้าหนี้บัตรยึดได้หรือไม่

ดิฉันมีปัญญามากเลยค่ะเนื่องจากเราทำงานคนเดียวและปัญหาเกี่ยวกับหนี้เครดิตทั้งหลายจะทำยังไงดีค่ะขอปรีกษาหน่อยค่ะ ขอความกรุณาเพื่อนและพี่ที่รู้ช่วยให้แสงหน่อยนะค่ะ
ดิฉันแนบ file มาด้วยเกี่ยวกับตารางนี้ว่าสมควรจะทำอย่างไร และมีคำถามว่า
1. เกี่ยวกับการยึดของในบ้าน ถ้าเราหย่ากับสามีและเปลี่ยนชื่อให้สามีเป็นเจ้าบ้านจะโดนยึดอีกหรือไม่ค่ะเพราะพึงหยุดจ่ายเดือนแรก โทรกระหน่ำเลยค่ะ

2. เกี่ยวกับเรื่องการยึดบ้าน ถ้าราคาบ้านตอนนี้คงประมาณ 650000 ได้แต่เป็นหนี้บ้านอยู่ที่ 450000 แต่ตอนซือราคา 540000 จะถูกยึดไม่ค่ะ กรณีถ้าหย่ากับสามี เขาเป็นผู้กู้ร่วมเขามีสิทธิ์ ต้องแบ่งครึ่งหนึ่งก่อนหรือเปล่าค่ะ ที่เจ้าหนี้จะยึดได้ช่วยตอบหน่อย นะค่ะ เข้าไปอ่านที่กระทู้ปักหมุดไม่เข้าใจเพราะไม่มีกรณีที่ต้องการรู้ช่วยตอบหน่อยนะค่ะถ้าใครรู้ขอบคุณมากค่ะ




เฉียบ!!! เก็บเงินเพิ่มวันละ 1 บาท ปีเดียวทะลุครึ่งแสน

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เมื่อเก็บเงินเพิ่มวันละบาท เก็บไปเรื่อยๆ ห้ามหยุดแม้แต่วันเดียว พอถึงวันสุดท้ายของปีก็เปิดกระปุกดู เงินเก็บกลายเป็น 66,795 บาท ถ้าทำอย่างนี้ไปทุกปีๆ แล้วนำเงินเก็บทั้งหมดไปลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทน จาก 1 บาทจะกลายเป็นหลักล้านบาทภายในไม่กี่ปี

เทคนิคของการเก็บเงินเพิ่มวันละบาท ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก 

วันที่ 1 ออม 1 บาท
วันที่ 2 ออม 2 บาท
วันที่ 3 ออม 3 บาท
วันที่ 4 ออม 4 บาท
...
วันที่ 100 ออม 100 บาท
วันที่ 280 ออม 280 บาท
วันที่ 365 ออม 365 บาท

ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงวันสุดท้ายของปี ภายใน 1 ปี จะมีเงินออมทั้งสิ้น 66,795 บาท      

เมื่อได้เงินเก็บก้อนแรกแล้วก็ต้องไปหาช่องทางการลงทุนเพื่อสร้างผลตอบแทน โดยวันที่ 1 มกราคมของปีถัดไป ให้นำเงิน 66,795 บาทไปลงทุน เช่น กองทุนรวมหุ้น 1 กอง เป็นต้น

ในปีที่สองนี้ก็ใช้เทคนิคเดิมในการเก็บเงิน นั่นคือเพิ่มวันละบาท ถึงสิ้นปีก็จะมีเงินเก็บ 66,795 บาท ขณะเดียวกันในปีนี้ก็ครบปีพอดีที่นำเงินไปซื้อกองทุนหุ้น สมมติว่ากองทุนนี้ให้ผลตอบแทน 8% จะได้กำไรบวกเงินต้น 72,138 บาท

เมื่อขึ้นปีที่สามก็นำเงินที่เก็บได้จากปีที่สอง 66,795 บาท ไปซื้อกองทุนหุ้นกองเดิมที่ซื้อเอาไว้ในปีที่สอง และเมื่อรวมกับเงินก้อนแรก (72,138 บาท) จะมีเงินลงทุนทั้งหมดในกองทุนนี้ 138,933 บาท

เหมือนเดิมปีที่สามก็เก็บเงินเพิ่มวันละบาท ถึงสิ้นปีจะมีเงินเก็บ 66,795 บาท ขณะเดียวกันกองทุนหุ้นที่ ซื้อเอาไว้ให้ผลตอบแทน 8% ปีนี้ก็ได้กำไรบวกเงินต้น 150,047 บาท และเมื่อขึ้นปีที่สี่ก็นำเงินเก็บจากปีที่สาม (66,795 บาท) ไปซื้อกองทุนหุ้นกองเดิม จะมีเงินลงทุนทั้งสิ้น 216,842 บาท

เช่นกันปีที่สี่ก็เก็บเงินเพิ่มวันละบาท ถึงสิ้นปีจะมีเงินเก็บ 66,795 บาท ขณะเดียวกันกองทุนหุ้นที่ซื้อเอาไว้ให้ผลตอบแทน 8% ปีนี้ก็ได้กำไรบวกเงินต้น 234,189 บาท และเมื่อขึ้นปีที่ห้าก็นำเงินเก็บจากปีที่สี่ (66,795 บาท) ไปซื้อกองทุนหุ้นกองเดิม จะมีเงินลงทุนทั้งสิ้น 300,984 บาท

เช่นกันปีที่ห้าก็เก็บเงินเพิ่มวันละบาท ถึงสิ้นปีจะมีเงินเก็บ 66,795 บาท ขณะเดียวกันกองทุนหุ้นที่ซื้อเอาไว้ให้ผลตอบแทน 8% ปีนี้ก็ได้กำไรบวกเงินต้น 325,062 บาท และเมื่อขึ้นปีที่หกก็นำเงินเก็บจากปีที่ห้า (66,795 บาท) ไปซื้อกองทุนหุ้นกองเดิม จะมีเงินลงทุนทั้งสิ้น 391,857 บาท

หากมีวินัยกับการเก็บเงินและนำไปลงทุนให้ถูกที่ ถูกเวลา มหัศจรรย์ทบต้นจะทำงานอย่างเต็มที่ เช่น ในเวลา 30 ปี หากลงทุนแล้วได้ผลตอบแทนเฉลี่ย 8% ต่อปี จะมีเงิน 8,172,038 บาท แต่ถ้าได้ผลตอบแทน 10% ต่อปี จะมีเงินเก็บทะลุ 10 ล้านบาท

โดยเงินเก็บออมและผลตอบแทนขนาดนี้ เกิดจากการออมเงินเพิ่มวันละ 1 บาท

ปีที่ลงทุน (ปี)
เงินต้น (บาท)
มูลค่าการลงทุนเงินต้น + ผลตอบแทน
5%*
8%*
10%*
2
66,795
70,134
72,138
73,474
3
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
143,775
150,047
154,295
4
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
221,098
234,189
243,199
5
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
302,287
325,062
309,994
6
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
387,536
423,205
414,467
7
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
477,047
529,200
529,388
8
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
571,034
643,674
655,801
9
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
669,720
767,306
794,855
10
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
773,340
900,829
947,815
11
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
882,141
1,045,033
1,116,071
12
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
996,382
1,200,774
1,301,152
13
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,116,335
1,368,974
1,504,741
14
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,242,286
1,550,630
1,728,689
15
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,374,535
1,746,819
1,975,032
16
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,513,396
1,958,703
2,246,009
17
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,659,200
2,187,537
2,544,084
18
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,812,294
2,434,678
2,871,966
19
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
1,879,089
2,701,590
3,232,637
20
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,043,178
2,989,855
3,629,375
ปีที่ลงทุน (ปี)
เงินต้น (บาท)
มูลค่าการลงทุนเงินต้น + ผลตอบแทน
5%*
8%*
10%*
21
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,215,471
3,301,182
4,065,787
22
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,396,379
3,637,415
4,545,840
23
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,586,332
4,000,546
5,073,898
24
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,785,783
4,392,728
5,654,762
25
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
2,995,206
4,816,284
6,293,712
26
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
3,215,101
5,273,725
6,996,557
27
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
3,445,990
5,767,761
7,769,687
28
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
3,688,424
6,301,320
8,620,130
29
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
3,944,029
6,877,564
9,555,617
30
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
4,211,365
7,499,907
9,622,412
31
66,795 + มูลค่าการลงทุนที่ได้จากปีก่อนหน้า
4,492,068
8,172,038
10,658,127

หมายเหตุ : * คือ ผลตอบแทนที่ได้รับต่อปี
                  ปีแรกคือ ปีเริ่มต้นเก็บเงิน ดังนั้น เริ่มลงทุนตั้งแต่ปีที่ 2

ฐิติเมธ โภคชัย
ผู้บริหารงาน ฝ่ายพัฒนาความรู้ผู้ลงทุน
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

วันพุธที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

ข้อคิดในการจัดการเงินสำหรับปี 2561 by คุณวรวรรณ ธาราภูมิ

เป็นเรื่องปกติ ที่ในทุกๆ ปลายปี จะมาให้ข้อคิดเพื่อวางแผนการเงินส่วนบุคคลและครอบครัว เพื่อ 1. ให้รู้จักวางแผนการเงิน 2. ให้ทบทวนสถานะครอบครัวและการเงินที่อาจเปลี่ยนไปในแต่ละปี และ 3. หากมีแผนการเงินแล้ว มีพอร์ตลงทุนของตนที่เหมาะสมแล้ว ก็จะเตือนให้รู้จักปรับสมดุลย์ (Rebalancing) สัดส่วนสินทรัพย์ลงทุนให้เหมาะกับเป้าหมายทางการเงินของแต่ละคน



1. จัดทำแผนรายได้ ค่าใช้จ่าย ประจำปี 2561
------------------------------------------------------
เราต้องเริ่มจากการทำบัญชีรับจ่ายของเราและครอบครัวที่อยู่ในอุปการะของเรา โดยแยกเป็นรายเดือน เพราะเมื่อรู้ที่มาของเงินได้ กับรู้ว่าเงินเราจะออกไปจ่ายทางไหนได้บ้างแล้ว เราจะเห็นฐานะทางการเงินของเราในวันนี้และในอนาคต ทำให้เริ่มพิจารณาได้ว่าควรจะทำอย่างไรเพื่อให้มีเงินออมสะสมไปลงทุนทุกเดือน เราใช้จ่ายอะไรบ้าง อะไรควรลด เราจะหารายได้เพิ่มได้ไหม
ทั้งนี้ อย่าลืมใส่รายการผ่อนชำระหนี้ และดอกเบี้ยเงินกู้ด้วย (ถ้ามี) นอกจากนี้ก็ให้ใส่รายจ่ายขาจรที่ไม่ได้เกิดประจำเป็นรายเดือน เช่น ค่าส่วนกลางที่พักอาศัย ค่าเล่าเรียนบุตร เบี้ยประกันชีวิตและประกันภัย ค่าธรรมเนียมบัตรเครดิต ค่าบำรุงรักษาที่อยู่อาศัยและยานพาหนะ ค่าทำฟัน ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยว ฯลฯ
.
2. กันเงินสำรองฉุกเฉิน
----------------------------
เงินส่วนนี้สำคัญมากเพราะมันจะทำให้เราดำเนินชีวิตตามปกติ ทำให้เรามีเงินจ่ายตามภาระที่มีอยู่ไปได้ช่วงหนึ่งโดยไม่ต้องทุรนทุราย เป็นส่วนที่เราจะไม่ใช้เลยยกเว้นมีเหตุการณ์ฉุกเฉิน เช่น การเจ็บป่วย พิการ ตกงาน ฯลฯ
ส่วนจำนวนที่ควรกันเอาไว้นั้น แนะนำให้คำนวณว่าหากตกงานหรือเกิดเหตุอันไม่คาดฝัน แล้ว เราจะหางานทำได้ภายในกี่เดือน เอาจำนวนเดือนนี้ไปคูณกับรายจ่ายที่จะเกิดขึ้นในระยะเดียวกัน เช่นหากเราคาดว่าอย่างเลวร้ายที่สุดเราจะหางานทำได้ใน 6 เดือน เราก็ใช้ 6 เดือนไปคูณกับรายจ่ายใน 6 เดือนข้างหน้า ก็จะได้เงินก้อนที่ต้องสำรองไว้เผื่อฉุกเฉิน
เงินก้อนนี้ต้องเอาไปไว้ในที่ที่ปลอดภัย และสามารถถอนออกมาใช้ได้ทันทีในยามฉุกเฉิน เช่น ฝากออมทรัพย์ หรือเอาไปลงทุนในกองทุนตราสารหนี้ประเภทที่ให้เราถอนได้เป็นรายวัน

ซึ่งประเด็นหลักในการตัดสินใจว่าจะเอาเงินฉุกเฉินไปไว้ที่ไหนนั้น จะอยู่ที่ 3 เรื่อง คือ 1. ที่ไหนปลอดภัยที่สุด มีความเสี่ยงที่จะขาดทุนน้อยที่สุด 2. ที่ไหนถอนได้สะดวกรวดเร็วที่สุด และ 3. ด้วยข้อกำหนด 2 ข้อแรกนั้น อะไรให้ผลตอบแทนที่ดีที่สุด

3. ทบทวนและวางแผนการคุ้มครองตนเองและครอบครัว
-------------------------------------------------------------------
หลังจากกันเงินฉุกเฉินไว้แล้ว ก่อนที่จะนำเงินที่เหลือไปลงทุน ขอให้กันเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นการคุ้มครองตนก่อน เพราะหากเกิดเหตุใดๆ ขึ้นครอบครัวของเราจะได้ไม่เดือดร้อน และอย่าลืมว่าเหตุมักเกิดเมื่อเราเลิกทำประกัน
การทำประกันที่จำเป็น
--------------------------
- ประกันการผ่อนชำระสินเชื่อที่อยู่อาศัย
เมื่อเรายังมีภาระผ่อนบ้าน เราก็มีความเสี่ยงแล้ว เพราะหากเราผู้ทำรายได้ให้ครอบครัวเกิดเป็นอะไรไป แล้วคนข้างหลังไม่มีปัญญาผ่อนต่อ บ้านก็จะถูกยึด ครอบครัวจะไม่มีที่อยู่อาศัย ซึ่งจะเป็นเรื่องที่น่าสลดใจที่สุด เราก็ตายตาไม่หลับ ดังนั้น เราต้องทำประกันเรื่องนี้ไว้ ซึ่งสถาบันการเงินที่ปล่อยกู้มักจะมีให้ แต่ขอให้เราใช้เวลาเปรียบเทียบกับข้อเสนอของบริษัทประกันที่มั่นคงที่อื่นด้วย เพราะสถาบันการเงินที่เรากู้อาจไม่ได้ให้ข้อเสนอที่ดีที่สุดแก่เราก็ได้ โดยเราจะเลือกทำประกันกับบริษัทประกันที่มีความมั่นคงสูง และเลือกอันที่มีค่าใช้จ่ายรวมต่ำที่สุดในเงื่อนไขวงเงินประกันเท่าๆ กัน
- ประกันที่อยู่อาศัยจากอัคคีภัย ภัยธรรมชาติ ภัยจากการก่อการร้ายและวินาศกรรม
เรื่องนี้เราหลายคนคงพบมาทุกเหตุการณ์แล้ว และคงเห็นความสำคัญของการทำประกันภัยเอาไว้ จึงไม่ต้องอธิบายให้มากความ
- ประกันการใช้ยานพาหนะและอุบัติเหตุ
นอกจากจะทำประกันตามที่ พ.ร.บ.บังคับแล้ว ขอให้พิจารณาทำประกันชั้นหนึ่งหากเป็นไปได้ เพราะถ้าไม่มี เราจะมีรายจ่ายเพิ่มเมื่อเกิดเหตุ อาจจะเป็นหลักแสน หรือเป็นล้าน ทำให้เราต้องไปดึงเงินสำรองฉุกเฉินมาช่วยโดยไม่ควร หรือดึงมาจนหมดก็ยังไม่พอจ่ายก็ได้
หลักในการเลือกบริษัทประกันภัย นอกจากจะเหมือนข้อต้นๆ แล้ว จากประสบการณ์ส่วนตัว ขอแนะนำให้เลือกที่ที่เรามีคนรู้จักสนิทสนมทำงานในบริษัทนั้นๆ ด้วย เพราะมันจะทำให้อะไรๆ ง่ายขึ้นเมื่อเกิดเหตุ
- ประกันสุขภาพของตนและคนในครอบครัว
แม้ว่าตัวเราเองนั้นอาจจะมีความคุ้มครองจากบริษัทหรือองค์กรที่เราเป็นลูกจ้างอยู่แล้ว แต่เรามักจะละเลยคนในความอุปการะของเรา ซึ่งเขาก็มีเจ็บมีป่วยได้

เมื่อเจ็บป่วยที มันก็เป็นเงินไม่น้อย โดยเฉพาะถ้าต้องเข้าไปนอนในโรงพยาบาล ซึ่งจะมีค่านั่นค่านี่ใส่ลงมาในใบแจ้งหนี้ โดยที่เราไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร และต่อรองก่อนใช้บริการก็ไม่ได้ และในบางกรณีเราพบแพทย์เพียง 5 นาที แต่มีค่าธรรมเนียมแพทย์ ค่าคำปรึกษาแพทย์ ค่าหายใจของแพทย์ ในจำนวนไม่น้อยเลย หากหารเป็นค่าใช้จ่ายต่อนาทีแล้วสักวันมันอาจจะสูงกว่าค่าปรึกษานักกฎหมายเก่งๆ ระดับประเทศเลยก็ได้
จะเลือกใช้ประกันสุขภาพที่ไหนนั้นมี 2 แนวทางคือ หากบริษัทหรือองค์กรที่เราทำงานนั้นทำประกันตัวนี้กับที่ไหน เราจะรู้ถึงคุณภาพในการให้บริการเวลาเกิดเหตุจากประสบการณ์ของเราและเพื่อนๆ ในที่ทำงาน หากดีเราก็เลือกได้
อีกวิธีคือ หากเรามีญาติหรือเพื่อนสนิทเป็นแพทย์ พยาบาล หรือบุคลากรในโรงพยาบาล เขาเหล่านั้นจะให้คำแนะนำได้ดีที่สุดว่าเราควรเลือกที่ไหน เพราะเขามีประสบการณ์ และสามารถแนะนำแพกเกจที่เหมาะสมกับค่าใช้จ่ายในการรักษาตัวเราได้ดีกว่าใคร ซึ่งเมื่อเขาเป็นญาติหรือเพื่อนสนิทของเราแล้ว เราน่าจะหมดความกังวลไปได้ว่าเขาจะแนะนำเพื่อประโยชน์ของตนมากกว่าประโยชน์ของเรา
- ประกันชีวิตและอุบัติเหตุ
เรื่องนี้หากเราไม่มีทายาท หรือมีแต่เราเกลียดขี้หน้า ไม่มีใครที่เราอยากให้เงิน หรือมีแต่เขาสามารถเลี้ยงดูตนเองได้ เราก็ไม่ต้องไปทำประกันชีวิตให้เสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์แม้ว่าจะนำไปลดหย่อนภาษีได้ ให้ทำแต่ประกันอุบัติเหตุก็พอ
กุญแจสำคัญของการทำประกันชีวิตโดยเฉพาะประเภทที่มีอายุยาวนานนั้น ไม่ใช่ผลตอบแทนที่เขาบอกว่ามากเท่านั้นเท่านี้ เพราะนั่นไม่ใช่หัวใจหลักของการทำประกัน และนอกจากนี้เขามักจะบอกอัตราผลตอบแทนที่มีวิธีคิดคนละแบบกับผลตอบแทนของการฝากเงินหรือการลงทุน ซึ่งหากคำนวณด้วยวิธีเดียวกันแล้วมักจะต่ำกว่าที่แจ้ง
หลักสำคัญในการคัดเลือกบริษัทประกันคือความมั่นคงของบริษัทนั้นๆ เพราะหากบริษัทประกันซวดเซไป ที่สัญญาอะไรๆ กับเราไว้ก็จะปฏิบัติไม่ได้ เรื่องรองลงมาคือความใส่ใจดูแลเราของตัวแทนจากบริษัทประกัน ต้องไม่ใช่ขายประกันแล้วก็แล้วกันไป ปล่อยให้เราตะเกียกตะกายแก้ปัญหาเองเมื่อเกิดปัญหา
นี่คือประกัน 5 ชนิดที่เห็นว่าจำเป็น ซึ่งแต่ละคนสามารถพิจารณาเลือกทำทั้งหมด หรือบางส่วนให้เหมาะกับความคุ้มครองอันจำเป็นตามที่เราต้องการได้ เพราะบางคนหากจะทำทั้งหมดก็อาจทำไม่ได้ หรือไม่จำเป็นต้องทำในบางอย่าง
เมื่อเราจัดเรื่องความคุ้มครองปกป้องไปจนครบแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะพิจารณาเรื่องวางแผนการลงทุนกันต่อไป … หวังว่าจะยังเหลือเงินไปลงทุน
.
4. ทบทวนและวางแผนลงทุน
-----------------------------------
เมื่อเราจัด 3 เรื่องแรกไปแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะพิจารณาเรื่องวางแผนการลงทุนกัน โดยก่อนจะลงทุนด้วยเงินก้อนใหญ่ เราต้องเริ่มทีละขั้นตอน เริ่มจากทำแบบทดสอบความเสี่ยงที่เรารับได้เสียก่อน เราจะได้รู้จักตนเองให้ถ่องแท้ว่าเรารับได้แค่ไหนถึงจะไม่ทุรนทุรายกับความผันผวนในตลาดที่เกิดได้เสมอๆ
แบบทดสอบความเสี่ยงนี้ ทุก บลจ.เขาใช้คำถามเหมือนๆ กัน ผลที่ได้จะพอเป็นแนวทางให้เรากำหนดแนวทางลงทุนและสัดส่วนลงทุนในสินทรัพย์ประเภทต่างๆ และสำหรับคนที่มีแผนลงทุนอยู่แล้ว ก็ต้องทบทวนทำแบบสอบถามนี้ปีละครั้ง หรือ 2 ปีครั้ง เพื่อจะได้รู้ว่าเมื่อเวลาผ่านไป 1-2 ปี อายุเราเปลี่ยน สถานภาพครอบครัวก็อาจจะเปลี่ยน ... เมื่อเปลี่ยนแล้ว ต้องดูว่าการยอมรับความเสี่ยงของเราเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่า แล้วค่อยดูว่าเราควรจะมีแผนจัดพอร์ตลงทุนในสินทรัพย์ประเภทต่างๆ ด้วยสัดส่วนเท่าใด
อย่าลืมเชียวนะ ว่าโอกาสในการลงทุนของเราไม่ได้จำกัดแต่ในประเทศเท่านั้น สมัยนี้เราสามารถกระจายการลงทุนไปสู่โอกาสในนานาประเทศได้แล้ว
อีกเรื่องคือ พอสิ้นปีที ให้กลับมาดูว่าสัดส่วนการลงทุนในสินทรัพย์ทางการเงินที่เป็นจริงในปัจจุบัน เทียบกับสัดส่วนพอร์ตตามแผน ถ้ามีความต่าง เราจะได้ตัดสินใจปรับสมดุลได้ (Rebalance) ให้มีสัดส่วนสอดคล้องกับเป้าหมายการลงทุนของเรา
ตัวอย่างแผนการลงทุน กำหนดสัดส่วนพอร์ตตามแผนไว้ว่า …
- เป็นหุ้น 60% (หุ้นไทย 40% หุ้นต่างประเทศ 20%)
- เป็นเงินฝาก พันธบัตร ตราสารหนี้ 30% (ในประเทศ 15% ต่างประเทศ 15%)
- เป็นสินทรัพย์ทางเลือกอื่นๆ เช่นทองคำ กองทุนโครงสร้างพื้นฐาน ฯลฯ 10%
แต่พอสิ้นปีที พอร์ตลงทุนของเราจะเปลี่ยนแปลงสัดส่วนไปตามราคาสูงขึ้น/ต่ำลง ของสิ่งที่เราลงทุน สมมติว่ากลายเป็นหุ้น 55% เป็นเงินฝาก พันธบัตร ตราสารหนี้ 38% และเป็นสินทรัพย์ทางเลือกอื่นๆ 7%
ถ้าประเมินแล้วว่าเรายังควรรักษาสัดส่วนลงทุนตามแผนเดิม เราก็ปรับสมดุลด้วยการขายส่วนที่เป็นตราสารหนี้ ฯลฯ ออกไป 8% เพื่อไปซื้อส่วนที่เป็นหุ้นและสินทรัพย์ทางเลือกเพิ่มจนได้สัดส่วนตามแผน
.
5. พิจารณาว่าเราจะบริหารพอร์ตลงทุนเอง หรือให้มืออาชีพบริหาร
------------------------------------------------------------------------------
ข้อคิดก็คือ มีเวลาเพียงพอไหม มีแรงเหลือไปทำเองไหม มีช่องทางเข้าถึงข่าวสารข้อมูลที่เพียงพอไหม และทำเองเป็นหรือไม่
แม้ว่าสมัยนี้จะมีเครื่องไม้เครื่องมือด้วยเทคโนโลบีทางการเงินมากมายที่ช่วยให้เราทำได้ง่ายขึ้น แต่ต้องดูด้วยว่ามันพอแล้วหรือเปล่าสำหรับแต่ละคน … ยุ่งนักก็นำเงินไปลงทุนในสินทรัพย์ต่างๆ ตามสัดส่วนในแผนที่กำหนด ผ่านกองทุนรวมจะดีที่สุด
.
6. เลิกใฝ่ฝันลมๆ แล้งๆ ว่าจะซื้อในราคาถูกที่สุดแล้วจะขายในราคาแพงที่สุดไปได้แล้ว 
------------------------------------------------------------------------------------
แม้ใครๆ จะบอกให้ซื้อถูกขายแพง แต่ไม่ได้บอกว่าจะหาจุดถูกที่สุดหรือแพงที่สุดได้ยังไง เพราะไม่ว่าใครก็หาไม่เจอ และหากทำได้ก็เพราะบังเอิญเท่านั้น
สิ่งที่ควรทำสำหรับผู้ลงทุนเองโดยตรง ไม่ลงทุนผ่านกองทุน ก็คือแสวงหาการลงทุนที่ตนถนัด เช่น ถ้าจะหาหุ้นมาลงทุน ก็เลิกไปวิ่งตามใคร แต่ให้ดูว่าที่เศรษฐกิจจะเติบโตไปในทิศทางไหนนั้น หุ้นตัวไหนจะได้ประโยชน์ แล้วก็กำหนดราคาที่ซื้อได้ กับราคาขายที่พอใจไว้เลย
และต้องเลิกมุ่งคิดที่จะเอาชนะตลาดไปเสีย เพราะผู้ลงทุนส่วนมากไม่ชนะตลาด แต่ตลาดนั่นแหละที่จะชนะผู้ลงทุน โดยเฉพาะผู้ที่ยังไม่มีความรู้ ความชำนาญ หรือไม่มีเวลามากพอ
ส่วนผู้ลงทุนผ่านกองทุนรวมนั้นให้ไปพิจารณาที่แนวคิด ที่ Investment Theme ที่สไตล์การลงทุนของ บลจ.ที่สนใจ หากพบว่าใช่ก็ใส่เงินเข้าไปในกองทุนที่มีนโยบายเหมาะสมกับเป้าหมายของเรา และจะให้ดี มนุษย์เงินเดือนควรลงทุนทุกเดือนโดยสม่ำเสมอ
.
7. คำนวณเงินที่ต้องมีใช้ในวัยเกษียณ
---------------------------------------------
น่าแปลกที่หลายคนกลัวว่าจะไม่มีเงินพอใช้ในวัยเกษียณ แต่หากถามกลับไปว่า ณ วันนี้มีเงินสะสมไว้เท่าไร หลายคนตอบไม่ได้ และที่แย่กว่านั้นคือไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องมีเงินก้อนเท่าไหร่ถึงจะพอใช้ไปจนตาย ที่แย่ที่สุดคือส่วนใหญ่หรือเกือบทั้งหมดบอกว่าไม่เคยมีแผนการเงินเลย ทั้งๆ ที่มันสำคัญมาก ต้องรู้ และต้องมีแผนที่จะทำให้ถึงเป้าหมายนั้นมารองรับ
.
8. สำรวจบัญชีทรัพย์สิน
----------------------------
นี่ก็เป็นเรื่องสำคัญที่เราจะต้องทำบัญชีทรัพย์สินไว้ว่ามีอะไรบ้าง ทั้งบ้าน ที่ดิน ยานพาหนะ เครื่องเพชร รูปภาพ งานศิลปะ เงินฝาก หนี้สิน เงินฝาก การลงทุนต่างๆ กรมธรรม์ประกันต่างๆ ฯลฯ
สิ่งสำคัญที่ทุกคนมักละเลยคือ มีทุกอย่างที่กล่าวถึง แต่ไม่ได้จดไว้ว่าหมายเลขบัญชีเป็นเท่าไร อยู่ที่ไหนบ้าง หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันจะต้องติดต่อใคร เบอร์โทรศัพท์อะไร เรื่องพวกนี้เราต้องทำไว้ และสำเนาให้คนที่ไว้ใจได้สักชุดสองชุด
ยิ่งยุคต่อไปนี้เราอาจเข้าข่ายเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐโดยไม่รู้ตัว หรือเป็นข้าราชการ เป็นนักการเมือง ที่กฏหมายกำหนดให้แสดงบัญชีทรัพย์สิน เราก็ต้องใส่รายการทรัพย์สมบัติของเราให้ครบถ้วน ทุกชิ้น … ยิ่งมีหลายชิ้น จะพบว่าไม่ใช่งานง่าย จนหลายคนถึงขนาดถอดใจไม่ยอมไปทำงานเป็นเจ้าคนนายคนในตำแหน่งทางการเมืองก็มี
.
9. พินัยกรรม
---------------
หากรักและห่วงใยคนข้างหลัง จงทำพินัยกรรมให้เรียบร้อย และคอยอัปเดทปีละครั้ง อย่าปล่อยให้การจากไปของเราก่อให้เกิดเหตุเศร้าเสียใจ ที่คนที่เรารักกลับไม่ได้รับการส่งผ่านความมั่งคั่งจากเรา แต่คนที่เราชังกลับได้ไป หรือกรณีแย่สุดๆ คือทายาทเราทะเลาะแย่งสมบัติจนฆ่ากันตายไปหลายซีรีส์
.
10. แบ่งปันความมั่งคั่งให้ผู้ด้อยกว่า
-------------------------------------------
เมื่อเราพอไหว ให้รู้จักการแบ่งปันส่วนของเราให้ผู้ด้อยโอกาสที่เราไม่จำเป็นต้องรู้จักบ้าง สังคมจะน่าอยู่ขึ้นหากเรารู้จักการเสียสละ เงินไม่กี่ร้อยที่เราให้เขา มีค่าต่อเขายิ่งกว่าเงินหลายพันที่เราใส่ซองให้คู่สมรสในงานแต่งงานที่หรูหรา
ความสุขทางใจจากการให้ มันเหลือล้น ไม่เชื่อก็ลองติดตามเรื่องราวของพี่ตูน บอดี้แสลม ดูบ้าง
.
วรวรรณ ธาราภูมิ
ประธานกรรมการบริหาร บลจ.บัวหลวง

.

วันพุธที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2560

ประสบการณ์ซื้อบ้านจากกรมบังคับคดี

ประสบการณ์ซื้อบ้านจากกรมบังคับคดี

สืบเนืองจากความต้องการหาที่ดินผืนเล็กๆ ใกล้ๆตัวเมือง ทางจังหวัดภาคเหนือ เลยให้เพื่อนที่อยู่ทางโน้นช่วยดูให้ ไปเจอที่จากกรมบังคับคดีเข้าแปลงหนึ่ง อยู่ไกลตัวเมืองไป 5 กม เนื้อที่ 100 ตรว เป็นที่ถมแล้ว ถนนดี 

เมื่อเพื่อนบอกมา ผมเลยให้รุ่นน้องที่รู้จักกันเขาเป็นเซลล์ขายของทางภาคเหนือ ต้องวิ่งไปวิ่งมาหลายจังหวัด ไปดูห้อง พร้อมกับสืบราคาขายแถวๆนั้น บริเวณนั้นจะอยู่ในเขตเทศบาลตำบล มีคนบอกขายที่งานละ 900,000 
ผมก็เลยตัดสินใจเข้าร่วมประมูล 
อันดับแรก เพื่อนให้ดูก่อนว่าใครเป็นโจทก์ ใครเป็นจำเลย 
ปรากฏว่าโจทก์คือ ธนาคาร ครับ ส่วนจำเลยเป็นบุคคลธรรมดา ผมจึงติดต่อไปที่ธนาคาร เพื่อสอบถามข้อมูล และถาม ธนาคารว่าเขาต้องการปล่อยที่ราคาเท่าไหร่ ซึ่งตอนแรก เขาไม่ยอมบอก บอกแต่ว่าจะนำเข้าไปคุยกับนายก่อน

ผ่านไปสามวันผมก็โทรไปถามอีกครั้ง เขาบอกว่า แบงค์จะปล่อยที่ สามแสนบาท 

ผมเลยถามว่าแล้วลูกหนึ้ จะคัดค้านหรือไม่ ซึ่งทางแบงค์ก็คาดการณ์ว่าคงไม่เพราะลูกหนึ้มีหนึ้มาก และตอนนี้หนีไปอยู่ภูเก็ตแล้ว 


ตอนเย็นมาเล่าต่อนะครับไปทำงานก่อน 
ทีนี้ผมก็หาข้อมูลจากห้องชายคามั่ง สินธรมั่ง ได้ไอเดียต่างๆ ทั้งด้านดีและไม่ดี ของการประมูลบ้าน หรือที่ดินจากกรมบังคับคดี ผมก็เลยรู้ข้อมูล และขั้นตอนการประมูล แต่ก็ยังนึกภาพไม่ออกว่ามันจะเป็นยังไง

จากนั้น ผมก็ไปเชคราคาประเมิน ซึ่งก็ตกเท่ากับราคาทรัพย์ที่เจ้าพนักงานประเมิน คือ 150,000 แต่คุยกับทางแบงค์เขายังไงก็ไม่ยอมปล่อยที่แสนห้าแน่นอน จะปล่อยที่ 200,000 เป็นอย่างต่ำ ซึ่งจะประมูลรอบแรก วันที่ 26 พฤศจิกายน 

ด้วยความที่อยากได้มาก หรือไม่รู้อะไรดลใจ ก็จัดการจองตั่วเครื่องบิน และก็ไม่รู้คิดยังไงเหมือนกัน ขาไปจอง แอร์เอเซีย จากสุวรรณภูมิ ออกเดินทางวันที่ 25 ตอน 19.45 

พอเลิกงานก็โบกแทกซี่ บอกว่าไปสุวรรณภุมิ แทกซี่บอกว่า พี่ไม่ได้ฟังข่าวเหรอ เขาปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ผมเลยต้องเรียกคันอื่น เจอคันที่ยอมไปแต่ขอไปทางบางนาตราด ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่ดีมากของแทกซี่ 

เข้าเขตสนามบิน เริ่มติดขัด ตอนนั้น หกโมงสิบห้า แล้วยังไม่ถึงที่เชคอิน ผมเข้าใจว่าต้องเชคอินประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนเครื่องออก เริ่มเครียด คนขับก็เครียด ฟังข่าวไปตลอด ว่าจะยกกันมาอีก ตอนนั้น เขายังปิดล้อมไม่หมด แต่ชั้นสี่ผู้โดยสารขาออกขึ้นไปไม่ได้แล้ว แทกซี่บอกว่างั้นผมไปส่งขาเข้าชั้นหนึ่งแล้วกัน กว่าจะถึงก็หกโมงสี่สิบ 
ผมก็เดินอย่างเร็วขึ้นไปชั้นสี่ เพื่อเชคอิน ปรากฏว่า ทัน เพราะเครื่องดีเลย์

เอาเข้าจริงเครื่องออก เวลา สองทุ่มครึ่ง เพราะรอผุ้ร่วมชะตากรรมท่านอื่นๆ 

วันนั้นรู้สึกเหมือนอยู่ในหนังสงครามเวียดนาม ตอนหนีออกนอกประเทศยังไงไม่รุ้ 

ขากลับ อะไรดลใจก็ไม่รุ้ ผมจองการบินไทย แต่ไปลงที่ดอนเมืองแทน เพราะใกล้บ้าน 

เล่าต่อ ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ เวลาสามทุ่มครึ่ง นั่งแทกซี่ไปโรงแรม เชคอิน ออกไปกินก๊วยเตี๋ยว หน้าโรงแรม อากาศเมืองเหนือตอนกลางคืน เย็นเหมือน ซัมเมอร์เมืองนอกเลยแฮะ 

วันที่ 26 ตอนเช้า ผมไม่รู้ว่าเขาเปิดกี่โมง เลยตื่นเช้าหน่อย จ้างตุ๊กๆไปดูที่ที่จะประมูล และเลยต่อไปที่กรมบังคับคดี

ที่ที่จะประมูลก็สวยดีครับ แต่ว่ารกหน่อย ถนนดีกว่าที่บ้านผมในกรุงเทพเสียอีก เป็นถนนคอนกรีตกว้างมีรางระบายน้ำอย่างดี แต่หญ้าขึ้นรกเต็มที่

พอดี ที่เสร็จ ก็ไปที่กรมบังคับตอนแปดโมง เจ้าหน้าที่บอกว่า เขาเริ่มกัน เก้าโมงเช้า ผมเลยไปกินข้าวเช้าก่อน 

พอใกล้ถึงเวลา ก็ต้องไปดูว่าทรัพย์ที่เราจะประมูลอยู่ลำดับที่เท่าไหร่ เป็นทรัพย์ลำดับที่ เจ็ด พอดีผมเห็นคนของแบงค์ (สังเกตจากสายคล้องบัตร) รับมอบอำนาจมาประมูลที่ดินแปลงนี้ด้วย เขาคุยภาษาเหนือแต่ผมพอฟังออกครับ คนที่เขาคุยด้วยเขาถามว่าจะประมูลที่แปลงไหน ราคาเท่าไหร่ แต่เขาไม่ยอมบอกราคา รุ้เลยว่า อ่ะ มีคู่แข่งแล้วหนึ่งคน 

ถึงเวลา 9.00 เจ้าหน้าที่ให้ไปวางเงินมัดจำ และรับป้าย สำหรับคนที่ไปประมุลเอง ก็ใช้สำเนาบัตรประชาชน ถ้าให้คนอื่นไปก็ต้องมีหนังสือมอบอำนาจ ถ้าที่ราคาเกิน 5 แสน ก็ต้องวางเงิน 50,000 ถ้าไม่เกินก็วาง 20,000 ซึ่งแบบฟอร์มจะแยกกัน 

กรอกเอกสารเสร็จก็ยื่นไปให้เจ้าหน้าที่ เงินก็นับใส่ซองเอง เซ็นปิดผนึกให้เรียบร้อย
จากนั้นก็เข้าไปรอที่ห้องประมูล 
มาต่อ

บรรยากาศในห้องประมูลคึกคักมาก พ่อลุง แม่ป้า นายหน้า อาเจ๊ อาเฮีย ตำรวจในเครื่องแบบก็มาประมูล เจ้าหน้าที่ บสก เอย ธนาคารสีเขียว สีส้ม สีแดง สีม่วงมากันมากมาย นั่งกันสรลม สลอน 
การประมูลจะเริ่มที่ 9.30 แต่ทั่น ผอ อยากมี speech ชี้แจงก่อน ก็ให้ท่านพูดไป ซึ่งเป็นประโยชน์ดีมาก เท่าที่จับประเด็นได้มีดังนี้
๑ การยอมกันหรือถอนขายทอดตลาดต้องได้รับความยินยอมทั้งจากโจทก์และจำเลย เช่น โจทก์ได้คนซื้อมาแล้วจะขอถอนเรื่องออกไป จำเลยต้องยินยอมด้วย
๒ ประมูลได้แล้ว สิบห้าวันต้องเอาเงินมาวางให้ครบ ถ้าทำเรื่องกู้แบงค์ก็ให้ไปขอยืดเวลาเป็นเก้าสิบวันได้ 
๓ เรื่องขอคืนภาษี หลังจากโอนกรรมสิทธิ์ที่ที่ดินแล้วให้รีบมาขอภาษีคืน
ประมาณนี้

พอทั่น ผอ กล่าวจบ เจ้าหน้าที่ก็อ่านกฏกติกา มารยาทให้ทุกคนฟัง การประมูลจะเริ่มต้น ณ บัด now 

แปลงแรก เป็นที่นา มีคนสู้ราคาสองเจ้า เป็นลุงกะป้า สองคู่ สู้กัน พอถึงระดับราคานึง ลุงบอกให้ถอยแต่ป้าจะสู้ต่อ เลยฮ่ากันทั้งห้อง จบแปลงนี้ไป 
ก็กระโดด ไปแปลงที่ หก ซึ่งไม่มีใครมาประมูล เจ้าหน้าที่เลยข้ามไปเป็นรายการที่เจ็ดซึ่งผมจะประมูล

แอบชำเลืองมองพี่ตำรวจที่นั่งข้าง อ้าว เฮ้ย แปลงเดียวกันตรู เลยนี่หว่า หันไปทางซ้าย อ้าว เจ๊คนนั้นก็ถือแผนที่แปลงเดียวกัน อีก ข้างหน้าก็เจ้าหน้าที่ธนาคารที่มาเป็นนอมินี ข้างหลังอีกสอง เบ็ดเสร็จ ประมาณ หก รายที่สนใจแปลงนี้

เจ้าหน้าที่ก็อ่านเลขที่โฉนดและบอกราคาเริ่มต้น ถามว่าใครจะรับราคาที่ 120,000 ยกกันพรึ่บ ราคามันก็ค่อยๆขยับไปทีละ 5,000 ไปจนถึง 150,000 มีเสียงหนึ่งยกป้ายขึ้นและบอกว่า 200,000 เจ้าหน้าที่ก็ไล่ราคาไปเรื่อยๆที่ละ 5,000 ทีนี้เจ้าหน้าที่บอกว่า ยกป้ายรับราคาแล้วเสนอราคามาเลยก็ได้ ผมเลยบอกไปที่ 250,000 ก็มีคนสู้อีก ไล่ไปจนถึง 275,000 ผมก็ยกและแจ้งไปที่ 300,000 อึ้งกันไปพักนึง ตอนแรกคิดว่าได้ราคานี้แล้ว

เขานับถึง สองแล้ว แต่ฟ้าก็ไม่เป็นใจ ป้ายข้างหลัง บอกว่ารับที่ 305,000 

ด้วยมีราคาในใจอยุ่แล้วว่าจะสุ้ไม่เกิน 350,000 เพราะสืบราคาจากพื้นที่อยุ่ในจังหวัดว่า เขาซื้อขายที่ประมาณ 400,000 ก็ยกสู้กันไปจนถึง 350,000 ผมก้ให้อีก 5,000 เป็น 355,000 บาท เจ้าหน้าที่นับถึง 3 ก็ได้ที่แปลงนี้มา 

เดินออกมาข้างหน้า เซ็นชื่อ เอาแฟ้มไปเสียค่ามัดจำ ทำเรื่องขอยืดเวลาจ่ายเงิน และถ่ายสำเนาโฉนด 

คิดว่าหลังปีใหม่จะไปโอน โดยเอาเงินไปจ่ายที่กรมบังคับคดี และนำโฉนดไปโอน ที่สำนักงานที่ดิน 

เสร็จเรื่อง ก็ต้องกังวลว่าจะได้กลับหรือเปล่า เพราะกลับการบินไทย ไฟล์ทสองทุ่ม ถึงดอนเมือง สามทุ่มสิบห้า

ตอนแรกนึกว่าจะได้กลับรถทัวร์แล้ว แต่เช็คกับการบินไทยบอกว่าดอนเมืองใช้ได้

ตอนเย็นกินข้าวเย็นแล้วไปสนามบิน เช็คอิน แต่เครื่องดีเลย์กว่าจะได้ออกก็สามทุ่ม 

ถึงดอนเมือง สี่ทุ่มครึ่ง แต่ว่าต้องนั่งรถไปลงที่ร้านเจ๊เล้งเนื่องจากปิดสนามบิน 

ที่แปลงนี้กว่าจะได้มา สะบักสะบอม มากๆ เป็นประสบการณ์ที่จะไม่ลืมจริงๆครับ 

ครั้งแรกที่ประมูลกับกรมบังคับคดี ก็มีเพืยงเท่านี้แหละครับ 

คราวหน้าขึ้นไปอีก จะไปเรื่องรังวัดที่ดินและทำรั้วด้วยหน่ะครับ